Cumowanie wygląda nerwowo zwykle nie dlatego, że port jest ciasny, lecz dlatego, że przygotowania zaczynają się o jedną długość jachtu za późno. Odbijacze leżą w bakiście, cuma ma węzeł na środku, a każda osoba słyszy inną komendę. Dobry manewr jest nudny: załoga zna plan, jacht porusza się wolno, a sternik ma drogę odejścia.
Obejrzyj miejsce przed podejściem
Sprawdź kierunek i siłę wiatru, dostępne głębokości, wystające elementy pomostu oraz ruch innych jednostek. Zobacz, z której strony będzie łatwiej podejść i czy po nieudanej próbie można bezpiecznie odejść. Jeżeli nie widzisz miejsca, poproś marinę o wskazówki albo wykonaj spokojne okrążenie.
Wiatr działa również po zatrzymaniu. Zastanów się, czy dociśnie jacht do pomostu, czy zacznie go odsuwać. To determinuje pierwszą cumę i rozmieszczenie odbijaczy.
Przygotuj jacht poza basenem manewrowym
- zamocuj odbijacze na odpowiedniej wysokości,
- przygotuj cumę dziobową, rufową oraz szpring,
- poprowadź liny na zewnątrz relingów i usuń węzły,
- ustal, kto obsługuje konkretną linę,
- zamknij luźne luki i zabezpiecz rzeczy w kokpicie,
- sprawdź działanie biegu naprzód i wstecz,
- powiedz, kiedy manewr zostanie przerwany.
Nie proś załogi o skakanie na pomost. Lina powinna zostać podana lub założona w kontrolowany sposób. Ręce i nogi nie są odbijaczami — nikt nie zatrzymuje kilku ton jachtu własnym ciałem.
Podejście z małą prędkością
Utrzymuj minimalną prędkość zapewniającą sterowność. Na wielu jednostkach lepiej działają krótkie użycia biegu i dłuższy luz niż stała praca napędu. Obserwuj nie tylko dziób, ale także rufę, która podczas skrętu wychyla się w przeciwną stronę.
Podchodząc burtą, zwykle kieruje się dziób pod niewielkim kątem do pomostu, następnie wyhamowuje i ustawia rufę. Dokładny kąt zależy od wiatru, miejsca oraz charakterystyki jachtu. Jeśli jacht traci kontrolę, odejdź i spróbuj ponownie.
Która lina pierwsza?
Nie istnieje jedna odpowiedź dla wszystkich warunków. Gdy wiatr odsuwa jacht od pomostu, pierwsza lina musi pozwolić utrzymać pozycję. Często pomocny jest szpring ze śródokręcia, dzięki któremu napęd może ustabilizować jednostkę. Przy wietrze dociskającym priorytetem bywa zabezpieczenie kontaktu odbijaczami i ograniczenie ruchu wzdłuż pomostu.
Po podaniu pierwszej liny załoga nie ciągnie jej bez komendy. Nagłe wybranie może obrócić jacht, zanim druga część jednostki znajdzie się w bezpiecznym miejscu. Sternik powinien widzieć efekt każdej zmiany.
Komunikacja na pokładzie
Używaj nazw funkcji i krótkich czasowników: „dziób gotowy”, „podaj szpring”, „wybierz”, „luzuj”, „stop”. Krzyk nie zwiększa precyzji. Jeśli członek załogi nie zrozumiał polecenia, powinien zapytać, zamiast zgadywać.
Osoba na lądzie może mieć własny pomysł na manewr. Uprzejmie, ale jasno określ, gdzie ma założyć linę. Nie pozwól, by ktoś przypadkowy wybrał ją na sztywno lub zatrzymał jacht w niewłaściwym miejscu.
Po zatrzymaniu
Ustaw długość cum tak, aby jacht nie uderzał w pomost, ale mógł pracować na fali. Szpringi ograniczają ruch wzdłużny. Sprawdź węzły, punkty mocowania, odbijacze i możliwość zmiany poziomu wody. Cuma ocierająca się o ostrą krawędź wymaga ochrony.
Przed wyłączeniem silnika upewnij się, że wszystkie liny są bezpieczne i nie mogą dostać się do śruby. Po manewrze warto krótko omówić, co zadziałało. Kolejne cumowanie przy bocznym wietrze będzie łatwiejsze, jeśli załoga zna swoje role.
Manewr nocą lub w nieznanym porcie
Po zmroku przygotuj czołówki tak, aby nie oślepiały sternika, i wcześniej znajdź numery stanowisk. Nie kieruj się wyłącznie światłami samochodów na brzegu. W nieznanym porcie potwierdź głębokość, układ mooringów oraz miejsce wskazane przez bosmana. Jeśli opis w locji różni się od sytuacji na wodzie, zwolnij i poproś o pomoc przez radio lub telefon portowy.
GS
GS
GS